شورای شهرنورآباد

اعضای محترم شورای شهر نورآباد

سلام علیکم

براساس سیاست بی طرفی ودر راستای تضارب افکارو اندیشه های مختلف و کمک به گفتمان نقادی برای اصلاح امور شهروندی مواردی را به شرح زیر تقدیم ، امید است موجبات رضایت خاطر عالی جنابان  را فراهم آورده و راهگشای بخشی از مشکلات شهرمان باشد . اولا هدف بنده برننوشتن بود و می خواستم این بار سنگین نگفتن را به سینه بسپارم ، لاکن سینه هم حد و نصابی دارد و نمی تواند همیشه مامن باشد و این شد که مجبور شدم بنویسم  و به قول شاعر : سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی ...اینجا همان جایی است که باید نقد کرد ونترسید ،  بنا براین اگر از حقیر سخنی می آید من باب "یستمعون القول "هست و نه بی ادبی و جسارت به شخصِیّت بزرگواران. همه میدانند که اکثریت قریب به اتفاق شما اعضای محترم فرهنگی بازنشسته هستید و طبیعی است که از دو جنبه اساسی وظیفه شورای شهر که خدماتی و فرهنگی می باشد صرفا در بعد فرهنگی پیش قدم هستید اما متاسفانه با توجه به اینکه در شهرکوچک وبا زندگی عشیره ای نورآباد  که کارهای خدماتی در اولویت قرار دارد لازم است کار های خدماتی را به فردی متخصص و با تجربه بسپارید و اگر می خواهید که رو سفید باقی بمانید باید که خودگذاری کنید نه سرمایه گذاری ، تا بتوانید در پایان باصراحت و بدون هیچگونه وابستگی به سوالات احتمالی پاسخ دهید ، چون شکلی که امروز هست این است که نمی گوییم شهردار بد است چون حجاب بد است ، شهردار بد است چون نشانه های ایثارو شهادت کم فروغ شده ؟ شهردار بد است چون روحیه کارافرینی با روحیه جهادی از بین رفت و فقط به انگاره های شخصی مبنی بر ضعف شهردار یا فرماندار و ... اکتفا می کنیم. خلاصه شهر ما باید :

شهرما باید جایی باشد که: شهردارش دوباره آزموده نشود چون وقت آزمون و خطا نیست وقت عمل است .

شهر ما باید جایی باشد که: درختانش را به جرم اینکه علت اصلی ترافیک هستند نبرند تا که ماشین ها راحت تر برانند .

شهر ما باید جایی باشد که: برایش از بیرون پول بیاوریم نه صرفا بچسبیم به خونه مش صفدر و دلخوش از جریمه کمسیون باشیم ، راه برای آوردن پول از جاهای دیگر با تعامل زیاد است ، البته بعد از آوردن پول درست خرج کردن ایثار است !

شهر ما باید جایی باشد که: در وقت اضطرار نه فقط به چند تا چادرو کنسرو و ... برای مردمش اکتفا کنند ، در حالیکه کمی آنسوتر میلیاردها تومان فقط خرج سگ خونه باغشان می شود .

شهر ما باید جایی باشد که: رنگهای رنگین کمان واجب و رنگهای سیاه مکروه باشد .

شهر ما باید جایی باشد که :ماندن و زندگی در آن مایه ننگ نباشد که بخواهیم مهاجر باشیم ودر جای دگر سرمایه گذاری کنیم و از آوردن محل تولدمان شرمنده باشیم .

 شهر ما باید جایی باشد که: سرانه های شهری آن به حد استاندارد برسد ، سرانه ورزش ، فضای سبز ، خدمات شهری ، پارکینگ عمومی و...

 شهر ما باید جایی باشد که: حداقل دو سوم مردمش بالای خط فقر باشد در صورتیکه الان سه چهارم آن زیر خط فقر است .

شهر ما باید جایی باشد که: مردمش از سر غنای فرهنگی دزدی را بزرگترین گناه و بدترین کار بدانند .

و در پایان  شهر ما باید شهر تعامل باشد نه شهر تقابل.

قربان کرمی اشکان کوچه 33

 

 

 

 

قربان کرمی ; ٢:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٦/٢٤