مگر در شورای شهر حلوا خیرات میکنند؟

مگر در شورای شهر حلوا خیرات میکنند؟

اینکه انتخابات در هر کشوری با ادعای دموکراسی انتخابات نماد مردم سالاری است بر همگان واضح و مبرهن است و ایران ما نیز با گذشت سی و پنج سال و متوسط سالی یک بار اجرای رفراندوم الگوی این حرکت ملی است . اما با تاملی کوتاه در انتخابات شورای شهر شبهات قابل ملاحظه ای ذهن مردم را به خود مشغول میکند که باید در پی گشودنش باشیم .

    هر نامزد محترمی از ابتدای شروع به کار ثبت نام تا انتخاب هزینه های زیادی را متحمل می شود ( متوسط چهل میلیون تومان )  که این هزینه ها حد اقل از دو جهت  تعهد آورند . اول اینکه تعهد وجدانی ، اخلاقی دارد که مارا فعلا به آن کاری نیست و انشاءالله در فرصت های بعدی که خاص منتخبان است به آن می پردازیم . دوم اینکه تعهد مالی، اجتماعی دارد. یعنی نامزد انتخاباتی نسبت به حقوق خود و اجتماع جوابگو است ، بنابراین طبیعی است که در پی انجام تعهد باشد و از جهتی همه قبول داریم که هیچ انسان عاقلی به میل خودراه خسران برنمی گزیند و به قول معروف جایی نمی خوابد که زیرش آب رود و در برابر جزئی هزینه توقع کلی در آمد دارد . پس با این اوصاف باید بپذیریم که درآمد شورای شهر به یقین بیشتر از هزینه تبلیغات است در غیر اینصورت به درد سرو گرفتاریهایش نمی ارزد . و اما از جهتی دیگر با روال قانونی حقوق و مزایای ماهیانه هر عضوشورا در شهرهای کوچک که در آمد آنچنانی از خدمات و تاسیسات شهری ندارند و صرفا با اعتبارات عمرانی اداره می شوند به طور متوسط پانصد هزار تومان می باشد ، لذا با یک حساب سرانگشتی در طول یک دوره چهار ساله کل دریافت های مشروع و قانونی آنها بالغ بر سی میلیون تومان نمی شود . حال با مقایسه این رقم یعنی جمع هزینه ها و درآمد حاصله باید دید نقطه هدف این ماراتن کجاست . ماراتنی که انتخابات خبرگان ، ریاست جمهوری و مجلس را هم تحت شعاع خود قرارداده است  قضاوت با شما مردم فهیم.

 

با احترام

قربان کرمی

قربان کرمی ; ٧:٢٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٦/٦