طبیعت را دریابیم

در آستانه سیزدهم فروردین روز طبیعت قرارداریم ، حد اقل به بهانه این روز هم که شده مرور کنیم آنچه را با این طبیعت کرده ایم .

چشمه با قل‌قل نوشت:"قل هو الله احد" دانه ای از زیر سنگ گفت:" الله الصمد"  دانه بوی گل گرفت  زیر آن سنگ کبود " لم یلد" تکرار شد بر لب هر جود وبود.

همه میدانیم که حفظ منابع طبیعی یک باور است نه یک سیاست . اگر باور نکنیم باید بسوزیم در جنگل خشک ، جنگلی که قلب طبیعت است ، جنگلی که با دستان بی تدبیر خشک  می شوند ، جنگلی که شاخساری بی سایه دارد ، جنگلی که ریشه در تخریب دارد ، جنگلی که می رود به قهقرای سراب .

حفاظت از جنگل بدون تدوین برنامه ای جامع برای بهره برداری از آن توسط جوامع محلی امکان پذیر نیست. تا زمانی که جوامع محلی رابطه ای معقول بین خود و جنگل به عنوان ثروتی بزرگ که منبع تأمین زندگی آن ها است، نبینند و آینده خود را در گرو محافظت از اصل این دارایی تلقی نکنند، محافظت از جنگل امری دشوار و ناممکن خواهد بود.برای حفاظت از این ثروت عظیم ملی که علاوه بر زیبا و دل انگیز بودن، قابلیت ایجاد شغل و درآمد و رونق بخشیدن به اقتصاد درهم شکسته مناطق محروم را هم دارد! باید برنامه ای جامع و عالمانه تدوین شود، برنامه ای که در تدوین و طراحی آن تمام ظرفیت فکری کارشناسان و نخبگان جامعه به کار گرفته خواهد شد.

مسئولین عزیز بیدارند ، احیانا  اگر خوابند بشنوند صدای پای تخریب کنندگان جنگل و مرتع را ، امروزه ما فقط به سیاست های به ظاهر بازدارنده و بی نتیجه دل خوش کرده ایم و با برگزاری جلسات و سمینارهای شکیل سعی در حفظ منابع طبیعی و جنگل داریم ، اما غافل از اینکه  ما در ابتدای جاده تخریب قرار گرفته ایم ، عزیزان من : تخریب منابع طبیعی و جنگل صرفا چرای زود رس و دیررس نیست ،  تخریب طبیعت یعنی  قاچاق واگذاری ، قاچاق تخریب ، قاچاق سوخت ، قاچاق فروش گیاهای خوراکی  و ...  متاسفانه ما  از همه این قاچاق چیان چند قدم عقب تر هستیم، یکی از مهمترین عوامل نابودی طبیعت واگذاری منابع ملی در قالب طرح های بی تعریف و واسطه ای است ،  با نگاهی اجمالی به لیست واگذاری های یک سال گذشته  به خوبی مبرهن است که در واقع برای طبیعت که کاری نکرده ایم هیچ  از جهتی به نابودی آن نیز دلبسته ایم .

تا نگاه  میکنی گاه رفتن است ، افسوس که خیلی زود دیر می شود .

با احترام قربان کرمی

 

قربان کرمی ; ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/۱/٧