اخلاق را به چه فروختیم

 

اگر بقراط حکیم و قبل از آن پزشکان ایران باستان میدانستند که سوگند نامه اخلاق پزشکی اینطور به تاراج میرود ، اگر بنیانگذاران سوگند نامه مهندسی که اخلاق ساختن را زیرساخت بنای آرامش قرارداده ا ند می دانستند که امروز در معرض سونامی اخلاق زدگی قرار میگیرد .اگراولین معلم دنیامیدانست امروز شغل شریف معلمی بهانه ای برای سوء استفاده های اخلاقی می شود ، اگر هنر زیستن و مراقبت از نفس با هنر مندی بزرگ نتیجه اش شب های امروز ماست ، اگر فلسفه ، منطق و کلام دیروزبه سفسطه ، تسلسل و انکار امروز تبدیل می شود .اگر با کمال بی شرمی شاهد رفتار ناخوشایند فرزند به والدینیم ، اگر اخلاق تند و خشن پدر ساتور نظم پادگانی تربیت فرزندان است ، اگر بی اعتمادی، فقر فرهنگی، نارسائیهای اجتماعی بین زن و مرد عامل اصلی مشکلات اخلاقی جامعه گردیده و اگر . . .و صدها اگر و اما دیگرنبود راستی که باید به ما درود می فرستاد، آلبرت انشتاین با کشف عجیب عملکرد مغز یا الکساندر فلیمینگ با کشف پینیسیلین یا اینکه نه نزدیکتر ریزعلی دهقان با فداکاری و ایثارش !!! اینها همه زایده سه عامل مهم ( فرد ، جامعه و مسئولین) می باشد که هریک باید به سهم خود در درمان آن بکوشیم وگرنه باید منتظر روزی باشیم که امروز را آرزو کنیم. و اماافسوس ! دیروز پزشکان امین بیمار بودند و امروز باید مواضب رفتارشان باشیم تادرویشی چشمانشان را یادشان بیاوریم.دیروز معلمین الگوی اخلاق و تربیت بودند و امروز احتیاط در برخورد با آنان شرط عقل است . دیروز مهندسین ایمن ساز مسکن بودند و امروز اخلاق را با بی اخلاقی معامله میکنند.دیروز راننده تاکسی مطمئن ترین وسیله رفت و آمد بود و امروز با نصب آیینه های جلو وبغل باید چهار چشمی مواضبشان باشیم .دیروز تارموی سبیلی گروی مردانگی بود امروز مردها در مقام زنان به موهای خود گلت می زنند و با افتخار سالار کوچه و خیابانند .دیروز قراردادی به قولی بند بود امروز با چندین چک و سفته هم تضمین نمی شود . و در دراین آشفته بازار جای ما کجاست ؟تکلیف دین چه می شود ؟ آیا باید به عصر جاهلیت برگردیم و از بیم آبرو دخترانمان را زنده به گور کنیم ؟ پس به کجا سفر کرده مهندسی اخلاق در جامعه دینی و مهمتر در مذهب تشیع سرخ علوی ؟ در پایان به جهت این اینکه مخاطبین بخشی از جامعه در صنوف یاد شده می باشد لذا بزرگوارانی که در این بخش ها خدمت میکنند به دل نگیرند ، چون این واقعیت امروز ماست نه چیز دیگر ...

 

 

قربان کرمی ; ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٦/٩