هفته دولت برای ملت !!

امام على (ع) :خطاب به همه دولت مردان اسلامى اگر با مقام و قدرتی که داری ، دچار خودبزرگ بینی شدی ، به بزرگی حکومت پروردگار که برتر از توست بنگر که تورا از آن سرکشی نجان می دهد . ملت و دولت هردو با هم چرخیدند تا شهریوری دیگر از راه برسد ،که به یاد بیاوریم روزی دیگر را که بزرگان به راحتی گذاشتند و گذشتتند ، روزی که یادآور خاطره ای تلخ و اسف بار از جنس عروج آسمانی دولتمردانی صادق بود ، بله هفته دولت رسید ، هفته اقتدار و پیروزى ، هفته خودنمایی دولتمردانی که ملی هستند و ملی زندگی می کنند ، دولتى است که حمایت و پشتیبانى میلیونها تن از ملت خود را همراه دارد. هفته دولت، هفته بیان داشته های اعتماد ساز دولتی است که با ملت شکل می گیرد ، دولتی که هرچه دارد با یاری ملت است و لاغیر ، این هفته کم نظیر به پاس قدردانى از دولتى است که هدفش اجراى حدود الهى و احکام آسمانى اسلام و ایجاد جامعه اى سرشار از عدالت، نظم و امنیت است. حالا چرا این هفته را هفته دولت مینامیم به این علت است که دولت شهید رجایی، نخستین دولت مکتبی بود که درآن دوره بحرانی حداکثر تلاش و کوشش خود را برای خدمت به اهداف مقدس انقلاب، و همچنین خدمت به مردم صادقانه اعمال کرد تا آن جا که جان خویش را بر سر آن نهادند .دوم شهریور هر سال آغاز هفته دولت است که روز پایانى آن سالروز شهادت محمد على رجایى؛ رئِس جمهور و محمد جواد باهنر؛ نخست وزیر وقت ایران در سال 1360 است. اگر ما دولتی ها توانستیم پینه دستان کارگران شهرمان را با خوشبختی های خود گره بزنیم و حداقل بیمه گزار خوبی باشیم برای آیندگان و یا اینکه با منش شهید رجایی و نخست وزیرش یادگاری همچون طرح شهید رجایی پشت میز خدمت که حقوق مسلم ملت است به یادگار بگذاریم آنگاه دولتی هستیم و مدعی دولتمردی ساده زیست .و اما هفته دولت، فرصتى است تا لختى تامل کنیم و به آن چه در گذر شتابزده زمان پنهان مانده، نظر افکنیم. باید رنج و تلاش مسوولان متعهد کشور را ارج نهیم، خدمت هاى نادیدنى دولت مردان خدمتگزار و صاحب منصبان درد آشنا را سپاس گوییم و به همه تلاش گران و زحمت کشان نظام جمهورى اسلامى خسته نباشید بگوییم. و اما ملت چه می گویند : صادق باشید و معتمد ، به موقع بیائید و به موقع بروید ، صبور باشید و خویشتندار ، به میز دل نبندید ، که دل بستن به بی دلان کار شایسته ای نیست ، جلسات را کوتاه کنید تا ملت پشت در خسته از دستتان آه نکشند ، از کاغذبازی وبروکراسی زمان بر بپرهیزید ، تکریم ارباب رجوع را فراموش نکنید ، به مردم امید دهید ، امین اموال باشید و به بیت المال به رسم امانت نگاه کنید . راه رجاء بسته نیست گرچه رجایی برفت بی هنران را ببین، باهنری می برند

قربان کرمی ; ٢:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٦/۱

کی میتونه ؟؟؟؟/

به نام خدا

کی می تونه جز من وتو دردمونو چاره کنه ؟

یادتونه زیر گنبد کبود دو تا دوست بودن و کلی حسود؟ تقصیر همون حسودا بود که حالا شده یکی بود یکی نبود.

  آری درد تو ،دردمن، درد همکلاسی،درد هم دانشگاهی ، درد همشهری ،درد بچه های محله ، درد دختران ،درد پسران ، درد پدران کار کشته ، درد مادران داغ دیده ، درد فرزندان حال شاید فرزندان آینده و...درد من وما.

  بله درد من و ما بیکاری است .(بیکاری، بیکاری ،بیکاری) بیکاری تنها خودش نیست که روزگارمان را سیاه کرده است . این میهمان ناخوانده همراه و همزادی دارد که صد مرتبه از خود بدتر است .( همزادی چون افسردگی ،خماری ،انحراف ، اعتیاد ،انسداد ، انجماد ، اضطراب ، یاس و نومیدی )

... و اما تو ای کاندیدای محترم و ای کسی که این روزها قشون کشون مردم را با گرفتاریها و مشکلات روزمرگی  روانه هر کوی و برزنی میکنی و در سایه پازلی از کلمات رنگین از بر  شده برای صندلی سبز بهارستان ردای وکالت می دوزی. ای عزیز تر از جان و ای  کسیکه این روزها واجب تر از نان شبی . دغدغه این مردم شمردن محرومیت هایشان نیست (محرومیت جزء ذات این مردم است ) . اینها به هدر رفتن سرمایه هایشان (فرزندان دلبندشان) را نظاره گرند ، استعداد های پاکی که اگر شکوفا شوند معجزه میکنند، اما متاسفانه از فرط بیکاری ذره ذره جلوی چشمانشان مثل شمع آب میشوند و جز آه و افسوس کاری از دستشان بر نمی آید . بیا و رو راست باش و بگو واقعا چه کاره ای ؟ چه می دانی ؟ چرا آمده ای ؟ اما خدا وکیلی شعار نده چون خسته از تکرار لالایی های دروغینی هستیم که قبلا ما را به خواب بیکاری فرو برده است . بگو چه راهکاری داری؟ نسخه شما بر این درد مزمن چیست ؟ نکند به ریشمان بخندی و غروب دوازده اسفند بعد از شمارش آرا  بگویی دودوتا شانزده تا ،کی به کیه ؟ تو می دانی که با رای ماها من میشوی .اگر می خواهی من شوی و من بمانی باید به من وما توجه کنی . بدان وآگاه باش : گردش پولی ، حساب های بانکی ، معادلات ارزی ، امتیازات انحصاری ،فقط مشکل بخش کوچکی از جامعه را آن هم به شکل مقطعی حل می کند . به کار گیری نیروهای رسمی ،قرار دادی و پیمانی در ادارات و سازمانها به سفارش و رابطه ایجاد اشتغال نیست . برادر عزیز اگر نمی دانی بدان مشکل بیکاری فقط و فقط با تولید  و ایجاد امنیت اقتصادی حل می شود . زحمت شما از بابت این که راهکار بدهید را کم کردیم و خودمان می گوئیم که شما زمینه ساز تولید باشید ، به زیر ساخت ها توجه کنید ، به اعتبارات مصرفی دل نبندید به کارهای اساسی فکر کنید ، به خودتان نمره بیست ندهید چرا که نمره زمانی ارزش دارد که دیگران آن را بدهند .

 

 

 

 

و اما چند سوال اساسی :

آیا از نرخ رشد بیکاری شهر خود و اختلاف آن با شهر های همجوار اطلاع دارید ؟

آیا می دانید در حوزه انتخابیه شما برای آمار گیری اخیر بیش از هفت صد نفر لیسانس و فوق لیسانس شرکت کرده اند ؟ این همه لشکر کشی برای یک ماه کار با دست مزد میانگین  چهارصد تومان چه معنی و مفهومی دارد ؟ آیا نشانه بارز بیکاری نیست ؟

آیا به نحو پذیرش نیروی انسانی که اخیرا برای شهرداری اگهی کرده بودند اطلاع دارید ؟

آیا واقعا به فکر جذب سرمایه های تولیدی در این دیار هستید ؟

آیا پس از ورود به مجلس در مصوبات صاحب نظری یا فقط دست بالا می بری و اعلام حضور می کنی ؟

آیا به نظر شما شهرستان های محروم این استان بضاعت کارخانه های تولیدی را ندارند ؟

و خلاصه شب دراز است و آیا و ... زیاد .

واما خواهش ما از مردم فهیم و با غیرت استان  : بیائید برای ساختن آینده ای بهتر این بار فارغ از هر گونه تمایلات سیاسی ، حزبی ، جناحی و طایفه ای به کسی رای دهیم که با تمام توان به مقابله با بیکاری بر خیزد و در این کارزار مهم صاحب نظر باشد .

 

خدا آن ملتی را سروری داد که تقدیرش به دست خویش بنوشت

به آن ملت سر و کاری ندارد که دهقانش برای دیگران کشت 

 

قربان کرمی ; ٥:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱/۱۸