کی میتونه ؟؟؟؟/

به نام خدا

کی می تونه جز من وتو دردمونو چاره کنه ؟

یادتونه زیر گنبد کبود دو تا دوست بودن و کلی حسود؟ تقصیر همون حسودا بود که حالا شده یکی بود یکی نبود.

  آری درد تو ،دردمن، درد همکلاسی،درد هم دانشگاهی ، درد همشهری ،درد بچه های محله ، درد دختران ،درد پسران ، درد پدران کار کشته ، درد مادران داغ دیده ، درد فرزندان حال شاید فرزندان آینده و...درد من وما.

  بله درد من و ما بیکاری است .(بیکاری، بیکاری ،بیکاری) بیکاری تنها خودش نیست که روزگارمان را سیاه کرده است . این میهمان ناخوانده همراه و همزادی دارد که صد مرتبه از خود بدتر است .( همزادی چون افسردگی ،خماری ،انحراف ، اعتیاد ،انسداد ، انجماد ، اضطراب ، یاس و نومیدی )

... و اما تو ای کاندیدای محترم و ای کسی که این روزها قشون کشون مردم را با گرفتاریها و مشکلات روزمرگی  روانه هر کوی و برزنی میکنی و در سایه پازلی از کلمات رنگین از بر  شده برای صندلی سبز بهارستان ردای وکالت می دوزی. ای عزیز تر از جان و ای  کسیکه این روزها واجب تر از نان شبی . دغدغه این مردم شمردن محرومیت هایشان نیست (محرومیت جزء ذات این مردم است ) . اینها به هدر رفتن سرمایه هایشان (فرزندان دلبندشان) را نظاره گرند ، استعداد های پاکی که اگر شکوفا شوند معجزه میکنند، اما متاسفانه از فرط بیکاری ذره ذره جلوی چشمانشان مثل شمع آب میشوند و جز آه و افسوس کاری از دستشان بر نمی آید . بیا و رو راست باش و بگو واقعا چه کاره ای ؟ چه می دانی ؟ چرا آمده ای ؟ اما خدا وکیلی شعار نده چون خسته از تکرار لالایی های دروغینی هستیم که قبلا ما را به خواب بیکاری فرو برده است . بگو چه راهکاری داری؟ نسخه شما بر این درد مزمن چیست ؟ نکند به ریشمان بخندی و غروب دوازده اسفند بعد از شمارش آرا  بگویی دودوتا شانزده تا ،کی به کیه ؟ تو می دانی که با رای ماها من میشوی .اگر می خواهی من شوی و من بمانی باید به من وما توجه کنی . بدان وآگاه باش : گردش پولی ، حساب های بانکی ، معادلات ارزی ، امتیازات انحصاری ،فقط مشکل بخش کوچکی از جامعه را آن هم به شکل مقطعی حل می کند . به کار گیری نیروهای رسمی ،قرار دادی و پیمانی در ادارات و سازمانها به سفارش و رابطه ایجاد اشتغال نیست . برادر عزیز اگر نمی دانی بدان مشکل بیکاری فقط و فقط با تولید  و ایجاد امنیت اقتصادی حل می شود . زحمت شما از بابت این که راهکار بدهید را کم کردیم و خودمان می گوئیم که شما زمینه ساز تولید باشید ، به زیر ساخت ها توجه کنید ، به اعتبارات مصرفی دل نبندید به کارهای اساسی فکر کنید ، به خودتان نمره بیست ندهید چرا که نمره زمانی ارزش دارد که دیگران آن را بدهند .

 

 

 

 

و اما چند سوال اساسی :

آیا از نرخ رشد بیکاری شهر خود و اختلاف آن با شهر های همجوار اطلاع دارید ؟

آیا می دانید در حوزه انتخابیه شما برای آمار گیری اخیر بیش از هفت صد نفر لیسانس و فوق لیسانس شرکت کرده اند ؟ این همه لشکر کشی برای یک ماه کار با دست مزد میانگین  چهارصد تومان چه معنی و مفهومی دارد ؟ آیا نشانه بارز بیکاری نیست ؟

آیا به نحو پذیرش نیروی انسانی که اخیرا برای شهرداری اگهی کرده بودند اطلاع دارید ؟

آیا واقعا به فکر جذب سرمایه های تولیدی در این دیار هستید ؟

آیا پس از ورود به مجلس در مصوبات صاحب نظری یا فقط دست بالا می بری و اعلام حضور می کنی ؟

آیا به نظر شما شهرستان های محروم این استان بضاعت کارخانه های تولیدی را ندارند ؟

و خلاصه شب دراز است و آیا و ... زیاد .

واما خواهش ما از مردم فهیم و با غیرت استان  : بیائید برای ساختن آینده ای بهتر این بار فارغ از هر گونه تمایلات سیاسی ، حزبی ، جناحی و طایفه ای به کسی رای دهیم که با تمام توان به مقابله با بیکاری بر خیزد و در این کارزار مهم صاحب نظر باشد .

 

خدا آن ملتی را سروری داد که تقدیرش به دست خویش بنوشت

به آن ملت سر و کاری ندارد که دهقانش برای دیگران کشت 

 

قربان کرمی ; ٥:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱/۱۸