یک سوال مهم ؟

آیا کسی می داند : تهیه ، توزیع ، انتشار و مصرف محصولات ترساننده ، گردانده ، لرزاننده ، وهم آورنده و محیرالعقولی که ذات روح و اصل روان را جاری و ساری می کند و پردازش عقل را به بی نهایت بیگانگی می رساند و رقم فروش روزانه آنها به کارخانه شیر سازی و شالیزارهای برنج و مزرعه های خیار و کدو سبقت گرفته است ؟. و این در حال است که من و تو و هیچ کس دیگر نمیتوانیم حتی فکرش را هم بکنیم؟ آیا دولت باید به کمک ملت "مردم" را به زور سرنیزه و تفنگ به سمت سینما و فرهنگ کشاند تا سراغ این مواد نروند ؟ و یا اینکه با سیاست و تدبیر به آنها فهماند که فرهنگ درست بودن و چگونه مصرف کردن و درست مصرف کردن لازمه یک زندگی ایده آل است ؟ آیا باید به جای پوزه کشیدن به بوته های خیار دود نامرعی شیشه را برات ریه هایمان کنیم که ساعاتی نامعلوم را در توهم سیر کنیم و بخندیم به آنچه را که در زمین نداریم و در آسمان داریم ؟چاره کار چیست ؟ هرکه به این سوال جواب دهد ، می فهمد و چون می فهمد باید برنجد ، و چون آزرده می شود باید تحمل کند و بداند که نهایت صبوری فراغت است ، حال این فرجام از کدام نوع فراغت باشد ، باز صبور باشید !

قربان کرمی ; ۱:٠٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٩/۳